Yerdeniz Büyücüsü - Ursula K.Le Guin

 

Vladimir Putin as a Return of Dr. Jekyll and Mr. Hyde: A Psychohistorical Exploration of the Nature of Human Contradictoriness

İki Farklı Yüz: Vladimir Putin, Dr. Jekyll ve Çocukluk Travmalarının Etkisi

İnsan doğası karmaşıktır ve bazen bir insanın içinde hem iyilik hem de büyük bir kötülük barınabilir. Psikotarih uzmanı Ludwig Janus tarafından yazılan bu makale Rusya lideri Vladimir Putin'in kişiliğini edebiyat dünyasının ünlü kurgusal karakterleri "Dr. Jekyll ve Mr. Hyde" ile karşılaştırarak inceliyor. Dr. Jekyll nasıl saygın bir bilim insanıyken içindeki diğer yüzü olan Mr. Hyde acımasız bir suçluya dönüşüyorsa; insan doğasında da birbirine tamamen zıt bu iki taraf bulunabilir. Makaleye göre liderlerde ve toplumlarda gördüğümüz bu "bölünmüş kişiliğin" ve şiddet eğiliminin temel sebebi, anne karnında veya erken çocukluk döneminde yaşanan ağır travmaalardır.

Putin'in hayatına bakıldığında onun ilk başlarda kibar ve uyumlu biri olarak tanındığı, ancak zamanla askeri güce ve şiddete başvuran birine dönüştüğü görülmektedir. Yazar, Putin'in bu çelişkili yapısını anlamak için onun anne ve babasının geçmişine bakmamız gerektiğini söylüyor. Putin'in ailesi İkinci Dünya Savaşı sırasında gerçekleşen Leningrad Kuşatması'nda büyük acılar çekmiş, açlık tehlikesiyle yüzleşmiş ve savaşın ağır psikolojik yükünü taşımışlardır. Ailesinin yaşadığı bu derin travmaların gölgesinde dünyaya gelen Putin  sonrasında şiddet dolu sokak çetelerinin yer aldığı zorlu koşullarda büyümüştür.

Ancak bu şiddet eğilimi sadece tek bir kişiye ait değildir; Rusya'nın geçmişindeki savaşlar, zorlu yaşam koşulları ve tarihsel baskılar tüm toplumda ortak bir yara yani kolektif travma bırakmıştır. Araştırmalar bebeklik ve çocukluk döneminde şiddet veya stres dolu ortamlarda büyüyen, yeterli empati ve sevgi göremeyen çocukların ileride sorunlarla karşılaştıklarında şiddete başvurmaya çok daha yatkın olduklarını göstermektedir. Makaleye göe, günümüzde yaşanan savaşlar aslında bu nesilden nesile aktarılan geçmiş travmaların "yeniden sahnelenmesinden (tekrar edilmesinden) başka bir şey değildir.

Sonuç olarak yazar bize oldukça önemli bir mesaj veriyor: Savaşların ve dünyadaki şiddetin kökeninde insanlığın çocukluk döneminde aldığı psikolojik yaralar yatmaktadır. Liderlerin veya toplumların yıkıcı eylemlerini durdurmanın ve bu şiddet döngüsünü kırmanın yolu erken çocukluk gelişiminin önemini kavramak, çocukları travmalardan korumak ve onları daha fazla empati ve sevgiyle yetiştirmektir. Ancak bu şekilde daha barışçıl bir dünya inşa edilebilir.